W budowie wykorzystywano więźniów, do wnętrza przeważającej liczbie Żydów, których rychła zejście miała obwarować wyżywienie tajemnicy konstrukcyjnej. Byli oni rozmieszczeni w środku obozach wewnątrz pobliżu miejsc pracy. Sieć tych obozów została nazwana kryptonimem Arbeitslager Riese także była częścią sieci podobozów Gross-Rosen. Komendantem był Albert Lütkemeyer.
Więźniów było co najmniej kilkanaście tysięcy, przynajmniej dokumenty niemieckie mówią o zaangażowaniu co więcej niezupełnie 30 000 więźniów. Udało się załatwić nazwiska nie całkiem 7000 z nich. Praca więźniów była nadzwyczaj ciężka. Drążyli sztolnie w obrębie gór, budowali drogi, torowiska kolejek, pracowali poniżej przeładunku materiałów budowlanych. Śmiertelność była wielce wysoka, co wiązało się tak jak spośród niedożywieniem, spośród przeciążeniem pracą, spośród niebezpiecznymi robotami podziemnymi, w charakterze także spośród traktowaniem więźniów na wskroś niemieckich oprawców.
Wielu spośród nich, na rzecz zatarcia śladów także usunięcia świadków, zostało zamordowanych do wnętrza ostatnich tygodniach przedtem wycofaniem wojsk niemieckich spośród tych terenów.
Zobacz też: specyfikacja obozów wchodzących do wnętrza zbiór kompleksu Riese